Bóg posyła niedoskonałych!
● Rozważa: ks. Marcin Murawski ●

XI niedziela zwykła, rok A (11.06.2026)
Ewangelia: Mt 9,36–10,8 ●

Boża moc jest zadziwiająca. Może nie raz, gdy doświadczamy jakiejś trudnej sytuacji, myślimy: „Nie ma już nadziei – to koniec”. Może powtarzamy: „Bez szans, nie ma co się starać”. A jednak Boża perspektywa jest całkiem inna. To Bóg ma zawsze ostateczne słowo – dla Niego nie ma sytuacji beznadziejnej.

Gdy czytamy Stary Testament i wgłębiamy się w historię Izraela – Narodu Wybranego, może pojawić się pytanie: Dlaczego to ten naród wybrał Bóg? Czy nie było lepszego? Przecież o Bogu zapomniał. Buntował się, a nawet po niezwykłym wyjściu z niewoli egipskiej chciał wracać. Pamiętamy, jak Izraelici narzekali: „Po co wyszliśmy? W Egipcie nie było w sumie tak źle, mieliśmy co jeść, była cebula i czosnek”.

Czemu Bóg tak zrobił? Najprościej: bo tak chciał! Takie miał upodobanie – jak przypomina nam Księga Powtórzonego Prawa: Ponieważ nas umiłował! Ponieważ dochowuje przysięgi danej Abrahamowi.

Bóg nie kocha nas z powodu naszych zasług. Kocha, bo jest wierny, ponieważ dotrzymuje obietnicy. Co więcej, On patrzy szerzej i chce, aby Jego łaska dotarła do wszystkich. Bóg wybiera jednych, aby zbawić wszystkich. Chce uczynić człowieka swoim współpracownikiem.

Dlatego wybrał Apostołów. Zwykłych ludzi. Wcale nie byli tacy święci, idealni, bezgrzeszni. Warto zerknąć do serialu „The Chosen”, który pokazuje normalność uczniów Jezusa. Ale jednak to oni zostali wybrani, aby szli i głosili Ewangelię.

Każdy był inny. Miał inną historię. Inny charakter. Inny zawód. Inne usposobienie. Bóg pokazuje w ten sposób, że różnorodność jest potrzebna, że jest chciana przez Boga. Że każdy człowiek jest potrzebny, aby głosić na różne sposoby i w różnych miejscach Ewangelię. Potrzeba tylko, abyśmy trwali przy Jezusie, abyśmy pozwalali się Mu przemieniać, abyśmy się nawracali. Bo dla Boga nie ma sytuacji przegranej. Skoro pokonał krzyż i śmierć, to znaczy, że zawsze jest jeszcze nadzieja!

Cieszmy się naszymi talentami i charyzmatami. Służmy sobie nawzajem!

Niech ten diament ukryty w nas błyszczy coraz mocniej, abyśmy jako uczniowie Jezusa byli misjonarzami. Abyśmy byli solą ziemi i światłem świata!

————–

Ks. Marcin Murawski – prezbiter diecezji rzeszowskiej. Wikariusz parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Rzeszowie

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».

Poleć innym!