Co Jezus objawił nam o Bogu?
● Rozważa: ks. Krzysztof Lampart ●

Piąta Niedziela Wielkanocna, rok A (3.05.2026)
Ewangelia:  J 14,1-12 ●

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa dochodziło do wielu sporów natury teologicznej, moralnej i dyscyplinarnej. Jeden z najbardziej żywych dotyczył Trójjedyności Boga, a także osoby Jezusa – czy jest On prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem. Ewangelista Jan w swojej Ewangelii stara się odpowiedzieć na te kwestie, przywołując enigmatyczną, aczkolwiek wiele naświetlającą wypowiedź Jezusa z Wieczernika.

W pierwszej kolejności zauważmy, że mimo kilku lat przebywania z Jezusem, słuchania Jego słów przepełnionych mądrością Bożą, oglądania wielu cudów, uczniowie nadal nie rozumieją do końca, Kim On właściwie jest. Na prośbę Filipa, aby pokazał im Ojca, Chrystus wręcz z wyrzutem pyta się go: „Jeszcze Mnie nie poznałeś?”. Jezus i Ojciec są doskonale zjednoczeni, mają te same pragnienia, te same myśli i działają w tym samym kierunku. „Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca” – dopowiada Mistrz z Nazaretu.

W tym kontekście Jezus wypowiada jedno z najbardziej głębokich teologicznie zdań o Sobie, a więc i o Bogu w ogólności: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem”. W tych słowach Jezus objawia, Kim jest Bóg.

Jest On Prawdą, Tym, od którego wszystko pochodzi, i od którego wszystko bierze swoje istnienie, czyli Ojcem; jest odpowiedzią na najbardziej podstawowe pytanie postawione przez Leibniza: „Dlaczego istnieje raczej coś niż nic?”. Całe stworzenie uczestniczy w odwiecznej Prawdzie i przy odrobinie wysiłku umysł ludzki może jej odblask dostrzegać w bytach wokół siebie.

Bóg jest Drogą, tzn. że prowadzi losy świata według swoich zamysłów i ukazuje ludziom ścieżki, na których staną się w pełni sobą i osiągną pokój i szczęście, których nawet śmierć nie może zniszczyć. Już w Starym Testamencie Bóg dawał przykazania, przez które kierował ludzi na właściwe tory. Wreszcie sama Mądrość Boża zstąpiła na ziemię, chodziła po niej i w sposób dosłowny zaprosiła najpierw wybranych, ale przez nich także wszystkich ludzi, do kroczenia jej śladami. A zatem Bóg jest Bratem, Jednorodzonym Synem Ojca, który prowadzi synów marnotrawnych z powrotem do Domu.

Bóg jest także Życiem, bez którego samo poznanie Prawdy i objawienie Drogi nie miałoby sensu. Pierwsi ludzie w Raju widzieli Boga, rozmawiali z Nim, a jednak upadli. Człowiek sam z siebie nie ma w sobie siły, by ową Drogą dojść do Prawdy; potrzebuje otrzymać Życie, Bóg musi tchnąć w niego swojego Ducha. W przeciwnym razie upadnie, zboczy z wyznaczonej ścieżki. Znamienne w tym kontekście są słowa świętej Teresy z Lisieux, że gdyby Bóg odebrał jej choć na chwilę swoją łaskę, popadłaby w najcięższe grzechy.

Podsumowując, fragment Ewangelii przeznaczony na dzisiejszą niedzielę powinien skłonić nas do refleksji nad Bogiem oraz nad naszą relacją z Nim – czy rzeczywiście dla nas jest On  „drogą i prawdą, i życiem”?

————–

Ks. Krzysztof Lampart – wikariusz w parafii pw. Narodzenia NMP w Gorlicach

Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę».
Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?»
Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».
Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».
Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca”? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca».

Poleć innym!