31 maja w Kościele katolickim obchodzona była Uroczystość Trójcy Przenajświętszej. To ważny dzień dla mikstackiej parafii, której od stuleci patronuje właśnie Święta Trójca. Bardzo bogaty w wydarzenia był ten dzień. Był to dzień imienin parafii, czyli odpustu parafialnego. Uroczystej sumie przewodniczył ks. Mateusz Puchała, syn mikstackiej parafii, który piętnaście lat temu przyjął święcenia kapłańskie. Wraz z ks. Mateuszem przy ołtarzu stanęli ks. kan. Krzysztof Ordziniak oraz ks. kan. Andrzej Grabański.

Podczas sumy zakończenie „białego tygodnia” przeżywały dzieci, które zgodnie z mikstacką tradycją w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, popularnie nazywaną Zielonymi Świątkami, przystąpiły pierwszy raz do komunii św. Rocznicę tego ważnego wydarzenia wspominali z kolei uczniowie klas IV. Wiele tych wydarzeń było w tym dniu, ale pokazują one dynamizm życia parafialnego.

W słowie skierowanym do zebranych w mikstackim wieczerniku ks. Mateusz podkreślił, że dzień odpustu jest czasem dziękczynienia za kościół, za ludzi tej parafii, za sprawowane w nim sakramenty, które prowadziły ludzi do Pana Boga. Zaznaczył, że przeżywana uroczystość skłania do postawienia pytania, kim jest tak naprawdę Bóg, w którego wierzymy. Podkreślił, że jest to uroczystość, którą trudno do końca zrozumieć, bo jak pojąć jednego Boga w trzech osobach? Celebrans zaakcentował, że Trójca Święta jest objawieniem tego, kim jest Bóg. Bóg jest miłością, podkreślił kaznodzieja. Następnie wskazał na odwieczną relację miłości istniejącą w sercu Boga. Ks. Mateusz przywołał słowa św. Augustyna, który powiedział, że jeśli widzisz miłość, tak naprawdę widzisz Trójcę Świętą.

Kontynuując, ks. Mateusz zwrócił uwagę, że człowiek został stworzony do relacji, jednocześnie zwrócił uwagę na samotność wielu ludzie we współczesnym świecie. Następnie, wyjaśniając istotę Kościoła, kaznodzieja powiedział: „Kościół nie jest tylko i wyłącznie instytucją. Kościół rodzi się z życia Trójcy Świętej. Ojciec posyła Syna dla zbawienia świata, Syn oddaje za nas życie na krzyżu i Duch Święty nieustannie ożywia Kościół”. Celebrans podkreślił, że Kościół jest wspólnotą ludzi zjednoczonych duchowo, a Eucharystia wejściem w życie samego Boga. Zaakcentował, że znak krzyża, którym się ona rozpoczyna, jest streszczenie całej Ewangelii, jest wyznaniem wiary.

Następnie celebrans podkreślił, że wiara zaczyna się tam, gdzie człowiek potrafi uklęknąć wobec tajemnicy Pana Boga. Zaznaczył, że poprzez chrzest zostaliśmy zaproszeni do uczestnictwa w życiu samego Boga. Zachęcał, by nasze rodziny, parafia, nasze serca stawały się odbiciem Boskiej komunii miłości. Kaznodzieja zwrócił uwagę, że odpust jest dla nas przypomnieniem, że jesteśmy zaproszeni do życia w miłości Boga, czyniąc znak krzyża, razem się modląc, przebaczając, wracając do Kościoła, bo wtedy Trójca Święta staje się odbiciem wśród nas.

Kończąc, kaznodzieja powiedział: „Niech więc Bóg Ojciec prowadzi nas swoją mądrością, Syn nich uczy nas prawdziwej miłości, a Duch Święty niech daje nam siłę do codziennego życia. Amen”.

Dzieci złożyły ks. Jubilatowi życzenia. Następnie przy wystawionym Najświętszym Sakramencie została odmówiona Litania do Trójcy Przenajświętszej. Potem z feretronami i sztandarami, dziećmi w białych albach, dziewczynkami sypiącymi kwiaty przed Jezusem ukrytym pod postacią chleba wyruszyliśmy w procesji wokoło kościoła. Uroczystość zakończyła się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem na cztery strony świata.

Z wielu serc popłynęło ku niebu dziękczynienie, bo jak nie dziękować za opiekę Trójcy Świętej nad naszą parafią przez tyle stuleci, jak nie dziękować za powołanie kapłańskie syna naszej parafii, jak nie dziękować za tak liczny udział parafian w uroczystości odpustowej i za piękną pogodę…

Tekst: ks. Krzysztof Ordziniak
Zdjęcia: Małgorzata Strzelec

Poleć innym!