Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, rok A, 22.11.2026 r. – komentarz do Ewangelii

20 listopada 2026 14:01Komentowanie nie jest możliweViews: 21

Zabójcza obojętność
● Rozważa: ks. Dominik Sobczyk ●

Sąd Ostateczny, grafika AI: wygenerowana przez ChatGPT

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, rok A (22.11.2026 r.)
Ewangelia: Mt 25,31-46 ●

Obojętność to jedna z najbardziej piętnowanych przez Boga w Piśmie Świętym postaw. Biada Ci, jeśli ta postawa jest Twoją dewizą na życie (a raczej na wegetację).

Nic tak nie podcina skrzydeł, nic tak nie hamuje działania, nic tak nie wysysa życiowej energii jak obojętność. Dobrze wiemy, że nie tylko chodzi tu o nas samych, do których serca może wkradać się pokusa o nazwie „a co mnie to wszystko obchodzi?”. Również ci, wśród których żyjemy, mogą kierować się wyżej wspomnianą logiką. Tam, gdzie pojawia się obojętność, tam zanika życie. Dosłownie – gdybyśmy byli obojętni na to, że ktoś obok nas zadławił się kawałkiem jedzenia, to ta osoba straciłaby życie. Nie tylko przez zakrztuszenie się, ale także przez zabójczą – w tym wypadku – obojętność.

Okazuje się, że taka postawa nie jest spowodowana zwykłym lenistwem czy niechęcią w wykonywaniu czegokolwiek. Czasami obojętność może być także stosowana jako mechanizm obronny. Nasze działanie skonfrontowane z czyimś odrzuceniem powoduje ból i cierpienie, zatem aby tego uniknąć, nie angażujemy się. Nieraz dochodzi również do sytuacji, w których w imię szeroko pojętego „świętego spokoju” obieramy obojętność, aby nie pchać się w kłopoty spowodowane czyjąś zagmatwaną sprawą. Wszak sami przecież mamy dość zmartwień, to po co dokładać kolejne?

Po tej wstępnej charakterystyce problemu obojętności przejdźmy do Ewangelii. W niej Chrystus konfrontuje nas z obrazem Sądu. Zastanawiać może fakt, że Chrystus nie pyta w niej o wiarę. Jezus nie pyta w niej o Twoje poglądy na temat świata. Nie prowadzi jakiegoś teoretycznego rozważania. Zbawiciel stawia bardzo ważne kryterium, wedle którego dokonuje się sąd. Mianowicie jest to MIŁOŚĆ W PRAKTYCE, czyli jednym słowem MIŁOSIERDZIE. Miłość miłosierna nie ma nic wspólnego z wymienianą wyżej obojętnością. Miłość w duchu praxis jest jej przeciwieństwem. Prawdziwe miłosierdzie nie pozwoli, aby ktoś głodował, chodził spragniony, odrzucony, nagi, chory czy samotny (Mt 25,35–36). Natomiast obojętność dopuszcza głód, pragnienie, odrzucenie, nagość, chorobę czy samotność. Obojętność to przypieczętowanie powyższego stanu rzeczy.

Bardzo ciekawe jest to, że Chrystus nie zwraca się do tych po lewej stronie, mówiąc: „bo byłem głodny, a zabraliście mi jedzenie, byłem spragniony, a zabraliście mi wodę, byłem przybyszem, a wyrzuciliście mnie, byłem nagi, a wyśmialiście mnie, byłem chory, a dokładaliście mi zmartwień, byłem w więzieniu, a znęcaliście się nade mną”. Dlaczego tak nie mówił? Bo jest to oczywiste zło, co do którego nie ma wątpliwości, że winno być piętnowane. Jezus idzie o krok dalej i stwierdza, że postawa obojętna nie jest sprytnym wyborem bezpiecznej pozycji, ale stanowi ogromne niebezpieczeństwo nie tylko dla potrzebujących, ale także (a może i nadto) dla samych podmiotów potencjalnego działania lub jego braku. „Bo byłem głodny, a NIE DALIŚCIE Mi jeść; byłem spragniony, a NIE DALIŚCIE Mi pić; byłem przybyszem, a NIE PRZYJĘLIŚCIE Mnie; byłem nagi, a NIE PRZYODZIALIŚCIE Mnie; byłem chory i w więzieniu, a NIE ODWIEDZILIŚCIE Mnie” (Mt 25,42–43) – według Boga złe jest nie tylko to, co złego zrobiłeś, ale złe jest także to, że NIE ZROBIŁEŚ DOBRA.

Brak czynienia dobra, zaniedbanie w miłości odnosi się nie tylko do człowieka w potrzebie. Ono dotyczy także Boga-Człowieka, który jest w potrzebie, abyś i Jemu dał swoją miłość. Jasno stwierdza, że „wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, Mnieście nie uczynili” (Mt 25,40). Nie okazując miłosierdzia drugiemu człowiekowi, nawet w bardzo drobnym geście, nie czynisz dobra samemu Bogu. Warto mieć to z tyłu głowy, gdy podejdzie do Ciebie brudny i śmierdzący człowiek, od którego czuć alkohol… Warto mieć to w sercu, gdy o pomoc poprosi Cię człowiek, którego nie lubisz… Warto o tym myśleć, gdy zobaczysz, że jakaś starsza pani ma problem z wchodzeniem po schodach… Warto mieć to na uwadze, gdy będziesz przebywał wśród swych domowników, koleżanek i kolegów w pracy, w szkole, itd.

Obyśmy na sądzie usłyszeli od samego Chrystusa Króla słowa: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata”, za to, że wybieraliśmy miłość zamiast obojętności. Oby Chrystus Król odpowiedział miłością na naszą miłość, wprowadzając nas do królestwa niebieskiego. A nie daj Boże, żebyśmy przez obojętność spotkali się z obojętnością w odniesieniu do wpuszczenia nas do grona zbawionych w niebie.

————–

Ks. Dominik Sobczyk – od 7 czerwca 2025 r. prezbiter diecezji rzeszowskiej. Od 23 sierpnia 2025 r. pełni posługę wikariusza w parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Czarnej Sędziszowskiej.

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie.
Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata!
Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”.
Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?”
A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”.
Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!
Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”.
Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?”
Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”.
I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

Poleć innym!

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Dyskusja

Tagi:
Email
Print
WP Socializer Aakash Web