Szkoła Świętego Rocha obchodzi w tym roku mały jubileusz. W sierpniu odbyła się jej XV edycja, więc wrześniowa Rochowa Szesnastka wprowadziła ją w szesnasty rok działalności. Odbyła się ona w sobotę 19 września. Tym razem było to spotkanie wyjazdowe. Miało charakter pielgrzymko-rekreacyjny.

Rozpoczęliśmy je w naszym Diecezjalnym Sanktuarium Świętego Rocha, gdzie sprawowałem Mszę św. w intencjach uczestników wyjazdu. W słowie skierowanym do zebranych w sanktuarium zwróciłem uwagę na wykonywany na czole, ustach i sercu znak krzyża przed Ewangelią. Wyjaśniłem ich znaczenie. Zaznaczyłem, że ten wykonywany na czole oznacza prośbę o właściwe zrozumienie i przyjęcie Słowa Bożego, na ustach – prośbę o gotowość i odwagę do głoszenia go i świadczenia o Chrystusie, a ten czyniony na sercu – prośbę o to, byśmy usłyszaną Ewangelię przyjęli z miłością i wprowadzali ją w czyn. Podziękowałem rodzicom dzieci uczestniczących w spotkaniach Szkoły Świętego Rocha, że są dla swoich dzieci świadkami wiary i towarzyszą im w ich wzrastaniu duchowym. Po zakończonej Mszy św. była możliwość uczczenia św. Rocha obecnego wśród nas w znaku relikwii. Z Bożym błogosławieństwem i pod opieką św. Rocha wyruszyliśmy w drogę.

Najpierw udaliśmy się do Uniejowa, gdzie spędziliśmy trzy godziny na relaksie i zabawach w termach. Wielu skorzystało z otwartej w maju strefy letniej. Atrakcji nie brakowało i czas pobytu w termach szybko mijał. Po termach był obiad. Apetyty dopisywały wszystkim. Po obiedzie urokliwym bulwarem udaliśmy się do bazyliki mniejszej. Tu znajduje się sarkofag św. Bogumiła. W diecezji włocławskiej trwa obecnie Rok Świętego Bogumiła. Przybliżyłem uczestnikom pielgrzymki postać Świętego Bogumiła. Nasz wzrok przyciągał pięknie odnowiony obraz św. Rocha, znajdujący się niedaleko sarkofagu św. Bogumiła. Zwróciłem uwagę na relikwiarze znajdujące się w bazylice. Część z nas była w bazylice kolejny raz. Kiedy byliśmy poprzednio, stały w niej rusztowania. Trwały prace renowacyjne. Teraz mogliśmy podziwiać piękno bazyliki.

Z Uniejowa udaliśmy się do Łęczycy, gdzie zwiedziliśmy muzeum w zamku. Przewodnik opowiedział nam historię zamku oraz oprowadzał po salach. Mieliśmy okazję obejrzeć m.in. wystawę ukazująca historię ziemi łęczyckiej i Łęczycy, która – jak mogliśmy się przekonać – jest nierozłącznie związana z historią Polski. Wielu zaciekawiła makieta kolegiaty w Tumie oraz zbroje rycerskie. W muzeum prezentowane są eksponaty z prac wykopaliskowych prowadzonych w Łęczycy i okolicy. A jak Łęczyca, to oczywiście diabeł Boruta i legendy z nim związane. Mieliśmy okazję wysłuchać dwóch, ale jest ich znacznie więcej. W muzeum w Łęczycy znajduje się imponująca kolekcja figur i rzeźb diabła Boruty. Mogliśmy zobaczyć, jak wyglądał strój łęczycki i izba w łęczyckiej chacie. Ci, którzy podjęli trud pokonania sześćdziesięciu schodów, podziwiali piękne widoki z wieży zamkowej. Czas bardzo szybko upływał i trzeba było wyruszyć w drogę powrotną.

Zatrzymaliśmy się jeszcze w Spycimierzu, który słynie z dywanów kwiatowych układanych na procesję Bożego Ciała. Okazuje się jednak, że nie tylko na uroczystość Bożego Ciała układa się tu kwiatowe dywany. 20 września parafia przeżywała odpust Podwyższenia Krzyża Świętego. Spycimierzanie z okazji tego parafialnego święta ułożyli przed kościołem dywan kwiatowy. Mieliśmy okazję obejrzeć go na żywo. Prezentował się naprawdę pięknie. Nawiedziliśmy także kościół parafialny w Spycimierzu. Poprowadziłem w nim modlitwę litanią do Krzyża świętego.

Bezpiecznie, pełni wrażeń wróciliśmy do Mikstatu. Zakończyła się kolejna pielgrzymko-wycieczka Szkoły Świętego Rocha. Kolejna, ale zapewne nie ostatnia, bo stało się już chyba tradycją, że co pewien czas Rochowa Szkoła wyrusza na szlak, by poznawać nowe miejsca, związane z nimi historie, tradycje, by doświadczyć różnorodności i bogactwa dziedzictwa pozostawionego nam przez przodków.

Tekst: ks. Krzysztof Ordziniak
Zdjęcia: Małgorzata Strzelec oraz Adam Pyta

Poleć innym!