Niedziela Zesłania Ducha Świętego, rok A, 24.05.2026 r. – komentarz do Ewangelii
Odpuszczenie grzechów tylko z Duchem Świętym
● Rozważa: ks. Dominik Sobczyk ●
Niedziela Zesłania Ducha Świętego, rok A (24.05.2026 r.)
Ewangelia: J 20,19-23 ●
W sakramencie pokuty i pojednania realnie działa Duch Święty. To dzięki Niemu odpuszczone są nasze grzechy.
Duch Święty to chyba najbardziej tajemnicza osoba Trójcy Świętej. Kojarzony bywa z gołębicą, językami ognia, niekiedy z wiatrem lub tchnieniem. Jest On jak powietrze – pozostaje niewidoczny, ale jest niezwykle konieczny do życia prawdziwie chrześcijańskiego, zanurzonego w obecności Bożej. Bez Ducha Świętego nie możemy mówić o modlitwie. Bez Ducha Świętego lektura słowa Bożego pozostaje bezowocna. Bez Ducha Świętego sakramenty pozostają tylko pustymi znakami pozbawionymi zbawiennej treści. Wreszcie – bez Ducha Świętego odpuszczenie grzechów to po prostu fikcja.
Szczerze mówiąc, jest to bardzo dziwne, że Duch Święty, który ma wiodący wpływ na naszą wiarę, bywa często nieznany lub w lepszym wypadku: mało znany. Owszem, nie brakuje też ludzi, którzy świadomie do Ducha Świętego się zwracają, żyją z Nim w przyjaźni i znają Jego działanie. W tym rozważaniu chciałbym pochylić się szczególnie nad jedną z przestrzeni Jego występowania, a mianowicie – odpuszczeniem grzechów.
Nie dziwi fakt, że grzechy może odpuszczać tylko Bóg (Mk 2,7b). Na kartach Ewangelii mamy tego przykłady choćby w odniesieniu do paralityka: „Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu!»” (Mk 2,10-11), czy też do kobiety w domu faryzeusza: „Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje». Do niej zaś rzekł: «Twoje grzechy są odpuszczone»” (Łk 7,47-48). Misję odpuszczania grzechów Chrystus rozciągnął również na Apostołów. Jakkolwiek sami z siebie grzechów odpuszczać nie mogą, to jednak dzięki asystencji Ducha Świętego przekazanej przez Jezusa, już tak.
Uczniowie Jezusa są przez Niego posłani, aby mocą Ducha Świętego odpuszczać grzechy lub… je zatrzymywać (J 20,23). Ta jakże odpowiedzialna misja ma na celu doprowadzenie do pojednania ludzi z Bogiem. To Duch Święty ma moc scalić człowieka poranionego i porozbijanego grzechami. Toteż przeciwny Duchowi Świętemu zły duch będzie robił wszystko, aby nie tylko atakować Bożo-ludzką relację od strony człowieka, ale także uderzać w świętą przestrzeń sakramentu pokuty i pojednania, doprowadzając do jej wyśmiania, potęgując w penitentach strach, wątpliwości i rozpacz oraz – zwłaszcza w ostatnim czasie – przedstawiając ją jako zagrożenie dla dzieci uczących się rozróżniania dobra od zła. W Internecie pojawia się coraz więcej paskudnych i obrzydliwych grafik, skandalicznie atakujących kapłanów, którym została przekazana władza odpuszczania grzechów z mandatu samego Chrystusa.
Niezwykle istotny jest jeszcze jeden fakt. Aby móc przystąpić do sakramentu Bożego przebaczenia, potrzeba najpierw dać się namówić Duchowi Świętemu na stanięcie w prawdzie i wykonanie odważnego kroku w stronę nawrócenia. Ilekroć człowiek przystępuje do sakramentu pokuty i pojednania, aby moc Ducha Świętego dokonała w nim wypalenia wszystkich grzechów, odnosi pełne zwycięstwo z Chrystusem i jeszcze bardziej zbliża się do Boga. Miejsce prezentowania ludzkich słabości jest tak naprawdę przestrzenią duchowego wzrostu i oznaką wielkiej siły. W konfesjonale tryumf odnosi przebaczająca miłość Boga.
————–
Ks. Dominik Sobczyk – od 7 czerwca 2025 r. prezbiter diecezji rzeszowskiej. Od 23 sierpnia 2025 r. pełni posługę wikariusza w parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Czarnej Sędziszowskiej.
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».





