Jakoś + Jezus = JAKOŚĆ
● Rozważa: ks. Dominik Sobczyk ●

Jezus z ludźmi w Galilei. Wygenerowane przez Canva AI

III Niedziela zwykła, rok A (25.01.2026 r.)
Ewangelia: Mt 4,12-23 ●

Pozwólmy przemieniać Jezusowi „jakoś” naszego życia w „jakość” chrześcijańskiego przeżywania codzienności.

Zdarza się, że podczas rozmowy obejmującej planowanie przyszłości dodajemy zdanie „jakoś to będzie”. Gdyby się zastanowić, co ono wyraża, to można dojść do wniosku, że chodzi tu o jakiś niezdefiniowany realizm – coś będzie… ale co? Kto to wie… Niemniej bez względu na to, co się wydarzy, ważne, byśmy zawsze pozwalali przemieniać Jezusowi „jakoś” naszego życia w „jakość” chrześcijańskiego przeżywania codzienności. Tylko Jezus może wejść i pozmieniać w nas to, co jest szare, ponure, pozbawione nadziei i sensu na barwne, radosne, wypełnione nadzieją i sensowne życie. Taka sytuacja bardzo dobrze została opisana w niedzielnej Ewangelii.

Galilea, pogranicze ziem należących do pokoleń Zabulona i Neftalego. Teren Zajordania na drodze ku morzu (Iz 8,23b; Mt 4,15), Kraina pozbawiona większego znaczenia. W przeszłości spowita wieloma działaniami wojennymi i najazdami wojsk asyryjskich, greckich, rzymskich. W porównaniu do Judei tętniącej życiem – zwłaszcza religijnym – na ówczesnych terytoriach północno-wschodniej Palestyny raczej mało się dzieje. Jest przeciętnie. Rybacy idą do pracy. Niemalże ten sam co zawsze gwar miasta, przekrzykiwanie się przekupniów. Tu czy tam leży jakiś biedak, ktoś w oddali wyje z bólu dotknięty chorobą. Zwykła, szara codzienność. Jakoś tam sobie jest. Jednakże Pan Bóg przez proroka Izajasza zapowiada, że już nie będzie „jakoś”, ale na tych terenach nastanie „jakość” zaprezentowana jako światłość dla mieszkańców krainy pozostającej w jakimś cieniu przez pokolenia (Iz 9,1; Mt 4,16).

Obietnica zostaje spełniona. Z perspektywy krainy Judzkiej: na tej nieciekawej ziemi galilejskiej coś się zaczyna dziać. Ludzie są poruszeni nauką głoszoną w taki sposób, jakiego nikt nigdy dotąd nie słyszał. Chorzy stają się zdrowi. Życie miast coraz częściej zdaje się zmieniać punkt odniesienia. Na terenach północno-wschodnich dochodzi do jakościowej zmiany, którą wprowadza nie kto inny, jak Jezus Chrystus. Zbawiciel z Nazaretu głosi naukę z wielką mocą, potwierdza ją niezwykłymi cudami licznych uzdrowień (Mt 4,23), wlewa nadzieję w serca tych, którzy ją porzucili na dobre, nadaje sens niejednemu życiu ludzkiemu (np. poprzez powołanie do wyjątkowej służby, por. Mt 4,18-22). Widać jak na dłoni, że ta nijaka ludzka egzystencja pod wpływem działania Jezusa ulega diametralnej zmianie, pod wpływem wzywania do nawrócenia nabiera nowej jakości – jakości rosnącej i rozwijającej się wiary.

Popatrzmy teraz na swoje życie. Zastanówmy się szczerze, ile jest w nim odcieni szarości, jak rutyna codzienności może prowadzić z solidnej jakości życia społecznego, moralnego, duchowego, w jakoś bezrefleksyjnej egzystencji. Możemy nieraz być tłamszeni przez marazm bezsensu czy bezcelowość działań. Wobec tego potrzebujemy impulsu! Potrzebujemy Ducha, którego jest nam w stanie dać Jezus Chrystus. Potrzebujemy zachwycić się Jego nauką, uwierzyć, że nadal jest w stanie dokonywać rzeczy niezwykłych w życiu człowieka, uświadomić sobie sens istnienia dla Boga, dla rodziny, dla Ojczyzny, dla drugiego człowieka. Potrzebujemy nieustannie wejścia w nową jakość wiary, którą oferuje nam Jezus Chrystus, podobnie jak otworzył na nią mieszkańców galilejskiej krainy.

Nową jakość życia wiary Chrystus może w nas uczynić poprzez swoje słowo. Ono ma realną moc dokonywać cudów, objaśniać rzeczywistość, nadawać sens wszystkiemu, co się wokoło dzieje, a przede wszystkim wieść nas w stronę życia wiecznego. Niech przeżywana III niedziela zwykła, którą od 2019 r. określamy Niedzielą Słowa Bożego, skłoni nasze serca do rozważania i życia treścią świętych Pism. Niech „jakoś” naszego bycia w zetknięciu z Osobą Wcielonego Słowa kształtuje w nas solidną „jakość” chrześcijańskiego życia.

————–

Ks. Dominik Sobczyk – od 7 czerwca 2025 r. prezbiter diecezji rzeszowskiej. Od 23 sierpnia 2025 r. pełni posługę wikariusza w parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Czarnej Sędziszowskiej.

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».
Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim.
A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

Poleć innym!