Dar Bożego Miłosierdzia
● Rozważa: ks. Marcin Murawski ●

II niedziela Wielkanocy, rok A (12.04.2026)
Ewangelia: J 20, 19-31●

Okres Wielkanocny to niezwykły czas w ciągu roku liturgicznego. Przez 50 dni świętujemy najważniejsze wydarzenie naszej wiary, czyli tajemnicę Paschy Jezusa – Jego przejścia ze śmierci do życia. Ale Jego Pascha jest także Paschą każdego z nas – bo oto i my już możemy cieszyć się darem nowego życia.

Kolejne niedziele Okresu Wielkanocnego to opis różnych spotkań ze Zmartwychwstałym. Uczniowie są zagubieni, nie rozumieją tego, co się wydarzyło, nawet kolejne spotkania z Jezusem wydają się niewystarczające. Oni ciągle nie wiedzą, co się tak właściwie stało. Są zagubieni, zamknięci z obawy przed Żydami. I wtedy przychodzi do nich Jezus. Przychodzi do nich w momencie kryzysu i mówi: „Pokój Wam!” – „Spokojnie!!”. „Ja jestem z Wami!” Następnie pokazuje im swoje rany, chcąc ich przekonać – „To naprawdę Ja!”

Jezus nie zatrzymuje się tylko na pokazaniu swoim uczniom. Powierza im bardzo namacalny znak swojej miłości i swojego miłosierdzia. Mówi do nich: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane!” W tych słowach powierza im niezwykły dar swojej Paschy, jakim jest sakrament pokuty i pojednania.

Otrzymaliśmy Nowe Życie w momencie naszego chrztu. To wtedy zyskaliśmy udział w Męce i Zmartwychwstaniu Jezusa, to przez ten mistyczny znak umarliśmy dla grzechu i zostaliśmy stworzeni na nowo. Ale Jezus, znając naszą słabość, daje nam możliwość powtórnego chrztu – poprzez łzy pokuty. I powierza sprawowanie tego sakramentu Kościołowi – wskazując, że grzech nie jest tylko moją prywatną sprawą, ale każde zło wpływa na innych, na całą wspólnotę ludzi ochrzczonych, a nawet trzeba powiedzieć szerzej: na każdego człowieka.

Niech grzech nas nie wpędza w strach i lęk przed Bogiem. Owszem, walczmy z Nim świadomi, jak jest poważną sprawą. Ale nawet gdy zgrzeszymy, wracajmy do tych słów Jezusa: „Pokój Wam!” – „Pokój Tobie!”. Jezus chce wprowadzać na nowo pokój w moje i twoje życie.

On chce Cię nieustannie wyzwalać na Nowo! On chce Cię podnosić i dawać Ci dar Nowego Życia! On chce Cię przemieniać i stwarzać na nowo! Trwaj przy Nim! Wyznaj swój grzech – nie bój się; i trwając w łasce uświęcającej karm się Jego Ciałem i Krwią. Pozwalaj Mu działać swoją modlitwą!

Tak wiele On chce Ci dać!

————–

Ks. Marcin Murawski – prezbiter diecezji rzeszowskiej. Wikariusz parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Rzeszowie.

Ewangelia według świętego Jana
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane». Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym». Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!» Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli». I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Poleć innym!